„Po nitce do kłębka” albo lepiej „Od ziarenka do zbiorów"
„Po nitce do kłębka” albo lepiej  „Od ziarenka do zbiorów

„Po nitce do kłębka” albo lepiej od ziarenka do zbiorów" - Tak możnaby było nazwać przygotowania do styczniowego skupienia sobotniej szkoły im. Henryka Sienkiewicza w Edmonton.

 

Inicjatorką tego wydarzenia była sr. Rafała, która uczy katechezy w tej szkole. Już w listopadzie siostra zmotywowała dzieci do podzielenia się talentami, którymi obdarzył je Bóg. Dzieci miały za zadanie nagrać w domu swoją ulubioną kolędę, co miało też być niespodzianką dla rówieśników na dzień skupienia w styczniu. Jak się okazało ilość nagrań przekroczyła nasze oczekiwania. Zaangażowanie dzieci było ogromne i starannie przygotowane. Następnie w grudniu, sr. Celinia jako pomoc nauczyciela, podgrywając na gitarze we współpracy z Tomkiem z grupy młodzieżowej, nagrali występy pozostałych artystów i całych klas. Również nauczyciele podjęli wyzwanie i wyśpiewali życzenia dla swoich uczniów, co spotkało się z wielki entuzjazmem choć niektórych kosztowało sporo tremy. Chęci dzieci były tak ogromne, że niektóre chciały nagrywać po kilka kolęd i prosiły o jeszcze… i jeszcze. I tak po takich przedsięwzięciach dotarliśmy do upragnionego dnia 16 stycznie 2021!

 



Z ogromną radością dzielimy się z wami tym, co działo się na naszym Królewskim Skupieniu sobotniej szkoły im. Henryka Sienkiewicza w Edmonton (Kanada). W sobotę rano w cichym kościele rozpoczęło się rozkładanie kabli i ekranów by wszystko grało a nie buczało. Dzieci już czekały na połączenie się z nami dzięki aplikacji Zoom. Trochę szkoda,że nie mogliśmy się spotkać razem w naszej polskiej świątyni, ale może nie byłoby nas aż tak wielu, a poza tym niestety nadal obowiazują nas restrykcje - nie można prowadzić grup przy parafii. A tak dzięki środkom medialnym przed ekranami pojawiło się ponad 60 osób.
Rozpoczęliśmy nasze skupienie od ukazania naszego kościoła w trochę innym świetle, dzięki ciekawej i zaskakujacej prezentacji Tomka. Następnie, siostry powitałyśmy dzieci i rozpoczęliśmy spotkanie modlitwą. Dzieci i nauczyciele włączali się w śpiew kolęd nagranych wcześciej. Były one nielada widowiskiem: przy niektórych zakręciła nam się łza w oku, a na innych dosłownie płakaliśmy ze śmiechu. Dzieci ubogaciły nas swymi talentami: jazda figurowa na lodzie, gra na instrumentach: saksofonie, skrzypcach, pianinie, gitarach.

 

Śpiew i wiersze towarzyszyły nam przeplatając transmisję na żywo. Także nauczyciele pokazali swoją klasę! Wyśpiewali swoim podopiecznym życzenia na Nowy Rok. Pani Dyrektor Krystyna Dembowska rozpoczęła tę plejadę swoją przemową i przypomniała nam historię naszych corocznych skupień. Mieliśmy okazje również zobaczyć wręczenie podarunku przez jednego z naszych szkolnych dobrodziejów. Takich spotkań było o wiele więcej. Dziękujemy więc naszym fundatorom, bo bez nich nie było by tak samo. W kościele pod wezwaniem Różańca Świętego rozpoczął się program na żywo. Przygotowałyśmy tańce z rekwizytami: taniec z flagami i taniec z berłem. Inspirowały się programem: Mocni w Duchu Dzieciom, który jest darem łódzkich Jezuitów dla wielu dzieci na całym świecie. W trakcie programu dzieci przygotowały swoje rekwizyty a następnie tańczyły wiwatując flagami czy berłem na prawo i lewo. Czasem zerkałyśmy na ekran i widziałyśmy całe rodziny zaangażowane ruchowo i muzycznie.

 

Co za radość widząc wszystkich razem wychwalających Boga!

 

 

 

 

 

 

Nie zabrakło także katechezy o tym, że Jezus prowadzi swoje Królestwo poprzez służbę. Nas również zaprasza w Słowie Bożym do czynienia dobra. Także Papież Franciszek namawia wszystkich w swojej ostatniej Encyklice Fratelli Tutti do Służby. „Służba „oznacza przeważnie troskę o to, co słabe. Służenie oznacza troszczenie się o osoby słabe w naszych rodzinach, w naszym społeczeństwie, w naszym narodzie”. W pełnieniu tej posługi każdy potrafi „pozostawić na boku swoje dążenia, oczekiwania, swoje pragnienia bycia wszechmocnym w obliczu konkretnego spojrzenia najsłabszych. [...] Służba zawsze patrzy w twarz brata, dotyka jego ciała, czuje jego bliskość, a nawet w pewnych przypadkach «znosi» ją i zabiega o rozwój brata. Dlatego służba nigdy nie jest ideologiczna, ponieważ nie służy się ideom, ale służy się osobom” (Fratelli Tutti, 115). Dzieci miały więc za zadanie otworzyć szeroko oczy i zobaczyć kto dziś wokół nich jest najsłabszy i podejść jak najbliżej do tej osoby by uczynić dla niej dobro. Po napełnieniu duchowym, rozgrzaniu fizycznym poprzez tańce przyszedł czas na bożonarodzeniowy quiz. Dzieci z prędkością światła odpowiadały na niełatwe pytania. Zbliżając się ku końcowi wraz z Siostrą Przełożoną Benedyktyną Lala i Ojcem Proboszczem Mieczysławem Burdzy OMI zaśpiewaliśmy dla Małego Jezusa i dla wszytkich dzieci kolędę: „Dziś w stajence Mały Jezus się narodził”. Siostra Przełozona i Ojciec Proboszcz złozyli dzieciom i ich rodzinom życzenia noworoczne, również Ojciec Proboszcz pomodlił się za rodziny i udzielił Bożego błogosławieństwa. Zakończyliśmy radośnie oglądając: „Wycięte sceny”.

 


W naszej polskiej tradycji świętujemy Boże Narodzenie aż do 2 lutego, dlatego i dzieci mogły cieszyć się świątecznym klimatem w naszym kościele, a także w naszych sercach. Niech Mały Jezus będzie w nas uwielbiony i niech nam błogosławi. Dziekując Mu za wszystko śpiewamy: Hosanna i Gloria!

 



Siostry z Edmonton

 

Poniżej relacja jednej z uczestniczek:

 

W sobotę 16 stycznia br. uczestniczyłam przez internet w zabawie zorganizowanej przez siostry służebniczki, prowadziły ją: s. Celinia i s.Rafała. Siostry poprosiły o przygotowanie drewnianej łyżki, kartki papieru, folię aluminiową, klej i różne materiały ozdobne. Z przygotowanej kartki papieru i folii aluminiowej owinęliśmy łyżkę i powstało berło. Później mogliśmy ozdobić wykonane berło cekinami, pomponami albo koralikami. Świecące berło było wspaniałym dodatkiem do wesołego tańca, który zatańczyliśmy wszyscy razem. W między czasie słuchaliśmy kolęd, które nieco wcześniej nagrywaliśmy w polskiej sobotniej szkole. Fajnie było zobaczyć samą siebie śpiewającą z koleżankami. Wesoło było też zobaczyć śpiewających nauczycieli, uczniów szkoły oraz niektórych rodziców.

 

 

 

 

Na zakończenie był quiz z różnymi pytaniami. Pytania dotyczyły Biblii, a w szczególności Bożego Narodzenia. Trudność pytań była bardzo zróżnicowana. Zabawa była wyśmienita. Na pewno wszystkim bardzo się podobało. Mam nadzieję, że siostry będą prowadzić takie zabawy częściej! Ja nie mogę się doczekać następnej zabawy.


Zuzia, uczestniczka świątecznej zabawy, lat 11.