Posługujemy wśród starszych i schorowanych. Życie podopiecznych w naszym warszawskim ZOL-u możemy opisać dzień po dniu. Poniżej tylko kilka wybranych „odsłon” ostatnich miesięcy.
WRZESIEŃ 2025
Wraz z rozpoczęciem września, powoli zbliża się koniec sezonu letniego. Każdy ciepły dzień jest wykorzystywany maksymalnie. W zależności od możliwości, każdy „łapie” ciepłe promienie słońca. Jedni podopieczni, siedząc na wózkach inwalidzkich, kierują swe twarze ku słonku, inni uwielbiają spacerować po całym naszym terenie. Kończą się różne zajęcia na powietrzu, zostaną przeniesione do pomieszczeń w budynku. Jeszcze chwila, a pogoda nie pozwoli na przebywanie w ogrodzie. Niejednokrotnie słychać od pensjonariuszy słowa: „Aby do wiosny!”.
PAŹDZIERNIK 2025
W październiku w naszym ośrodku jest praktykowana wspólna modlitwa różańcowa z rozważaniami. Wspólnie zanoszona z naszymi paniami terapeutkami, wprowadza wiele pokoju serca. Dla wielu pensjonariuszy jest to ważny czas w ciągu dnia. Poza tym podopieczni mają urozmaicony plan dnia w różne zajęcia. Między innymi jest „główkowanie” nad krzyżówkami, jak również ćwiczenie ręki podczas kolorowania rysunków. 18 października wspominamy św. Łukasza, patrona służby zdrowia. Z tej okazji wszyscy wspólnie przeżywamy Eucharystię. Po uczcie duchowej dalej wspólnie świętujemy przy kawie i ciasteczku. W tygodniu misyjnym odwiedziły nas siostry z Kamerunu: s.M. Aleksja i s.M. Bernadeta. Chociaż wizyta była krótka, dała dużo radości sercom podopiecznych. Będąc na miejscu, wyobraźnia przeniosła nas na daleki kontynent Afryki.
LISTOPAD 2025
W listopadzie szczególnie pamiętamy o zmarłych i o naszej Ojczyźnie. Organizujemy dla podopiecznych spotkania, podczas których są śpiewane piosenki patriotyczne. W tym roku przyjechała pani Agnieszka, córka jednej z pensjonariuszek, która grała na syntezatorze znane wszystkim pieśni. Nasze panie terapeutki obrazowo przypominały podopiecznym treści dotyczące naszej historii narodowej. Miesiąc ten ma jeszcze jedno ważne wydarzenie zarówno dla Sióstr, jak i pensjonariuszy – wspominamy rocznicę urodzin Patrona naszego Zakładu, bł. Edmunda Bojanowskiego.
GRUDZIEŃ 2025
Zimowy miesiąc wypełniony był różnymi spotkaniami. Najpierw przyszedł św. Mikołaj z aniołkami i małymi pomocnikami z naszego przedszkola. Na wielu starszych twarzach gościł uśmiech i wzruszenie. Jak niewiele trzeba, aby nasi sędziwi wiekiem mieszkańcy zapomnieli na chwilę o swoich problemach… Nie zabrakło również upominków. Dla nas wszystkich, szczególnie dla wspólnoty sióstr, ważnym dniem była Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP. Przed świętami personel zgromadził się na spotkaniu opłatkowym. Zaproszony był ksiądz kapelan, a także byli pracownicy. Boże Narodzenie to piękny czas, ale zarazem trudny. Nie każdy z pensjonariuszy ma rodzinę i bliskich. W Zakładzie staramy się utrzymać rodzinną atmosferę, dać chociaż jej namiastkę… Siostry ze wspólnoty domu prowincjalnego przyszły z figurką Dzieciątka i ze śpiewem kolęd. Takie odwiedziny były dużym zaskoczeniem, szczególnie dla osób, które są u nas po raz pierwszy. Dużo radości widać było także na twarzach odwiedzających swoich bliskich. W Sylwestra zorganizowałyśmy dla pensjonariuszy zabawę. Wielu osobom przypominały się lata młodości. „Królował” u nas taniec na wózkach inwalidzkich.
STYCZEŃ 2026
Kolejny taniec odbył się z okazji Dnia Babci i Dziadka. Tego dnia przyszły dzieci z naszego przedszkola z życzeniami i upominkami dla seniorów. W tym roku mija 30 lat istnienia naszego Zakładu. Z tej okazji była sprawowana Msza Święta dziękczynna. W czasie Eucharystii została poświęcona ikona św. Łukasza – prezent od personelu. Niech Dobry Bóg wspiera nasze dzieło na kolejne lata istnienia.
NIEBAWEM WIOSNA…
Tak, czas płynie, dzień za dniem, miesiąc za miesiącem. Teraz oczekujemy wiosny, ale to nie jest bierne, znudzone oczekiwanie. W każdej chwili staramy się ogrzewać nasz dom promykami dobra, nadziei i wiary. Drobne gesty, dobre słowa to nasza codzienność. Drobne, a jednak jakże cenne, gdy już sił ubywa…, gdy już nawet brak sił by oddychać…, gdy coraz bliżej tajemnica Zmartwychwstania!
Święty Łukaszu, módl się za nami!
s.M. Edyta Walach
