„Mamo, opowiedz nam, jak to było, ale od początku!” – Takimi słowami rozpoczęły się tegoroczne Jasełka, podczas których ciekawość dziecka została zaspokojona pięknym opowiadaniem całej Historii Zbawienia od stworzenia świata, aż do Bożego Narodzenia. Mali aktorzy z naszej szkoły podstawowej na scenie czuli się bardzo swobodnie i z niesamowitą wrażliwością dziecka potrafili ukazać radość i wdzięczność Bogu za cud stworzenia świata, ból i smutek po grzechu Adama i Ewy, tęsknotę ludzi oczekujących obiecanego Zbawiciela, czy też delikatność i wrażliwość Maryi, która z miłością przyjęła nowe życie zwiastowane Jej przez Anioła Gabriela.
To nie była tylko gra na scenie – to było przesłanie niosące nadzieję, czas na głęboką zadumę i refleksję nad swoim życiem, miłością Boga do człowieka, nad wartością rodziny, a także przypomnieniem istoty świętowania. Jasełka wprowadziły uczniów, nauczycieli i gości w piękny, świąteczny nastrój pełen kolęd, wzruszeń i radości.
„Pamiętajcie, że święta to nie tylko choinka, obfity stół i prezenty, ale przede wszystkim przyjęcie Jezusa do serca, a stanie się to wtedy, gdy dusza będzie z Bogiem i ludźmi pojednana.” (tekst z Jasełek)
Boże Narodzenie to taki czas, w którym – jak tego chciał nasz Ojciec Założyciel, bł. Edmund Bojanowski – poprzez Ewangelię, opowiadanie, scenki, obraz, jasełka czy nawet taniec możemy w młode umysły dziecięce zaszczepiać prawdziwe i głębokie poznanie Chrystusa oraz gorącą miłość ku Bogu i bliźnim.
Bł. Edmund podkreślał ogromne znaczenie wychowywania dzieci do życia wartościami ewangelicznymi, a dzieje się to m.in. poprzez ewangelizację. Dziś dziecko jest bardziej skupione na obrazie, szybciej zapamiętuje to, co widzi niż to, co słyszy, dlatego m.in. Jasełka to dobry sposób na przekaz prawdy o Miłości Boga do człowieka, a zarazem metoda na przygotowanie dzieci do świąt Bożego Narodzenia. Bojanowski zachęcał pierwsze Służebniczki do dbania o wartości chrześcijańskie i rodzinne oraz pielęgnowania rodzimych zwyczajów i tradycji. Dlatego w naszych ochronkach, domach dziecka, w szkołach, gdzie uczą siostry, a także w domach dla seniorów staramy się wykorzystywać każdą okazję, by o tradycjach i zwyczajach religijnych przypominać, a jednocześnie je pielęgnować.
„Mamo, opowiedz nam, jak to było, ale od początku!” – oby te dziecięce pytania jak najczęściej wybrzmiewały w naszych rodzinach, a rodzice mieli czas na wspólne rozmowy z dziećmi, czytanie Pisma Świętego i modlitwę.
„Bo Jezus się na to narodził, by Go przyjęli i starsi i młodzi. By wszyscy w Nim Pana uznali i całym sercem Go pokochali.”
s.M. Nikola Grzegorzek
