Sierpień był dla naszej wspólnoty czasem szczególnej radości i wdzięczności Bogu. Łaską było dla nas uczestnictwo w dwóch pięknych uroczystościach życia zakonnego, które odbyły się w naszej kanadyjskiej prowincji: w pierwszych ślubach zakonnych siostry Azenette ze Zgromadzenia Sióstr Opatrzności Bożej oraz w ślubach wieczystych franciszkanina, brata Aldina.
SIOSTRA AZENETTE WYBIERA HABIT
Z Siostrami Opatrzności Bożej łączy nas wieloletnia przyjaźń i duchowa więź. Przez lata jeździłyśmy do ich wspólnoty na rekolekcje, korzystając z gościnności i modlitewnej atmosfery ich domu.
W minionym roku naszą wspólnotę odwiedziła ich siostra nowicjuszka, s. Azenette. Był to dla niej szczególny czas rozeznawania. Przed pierwszymi ślubami miała podjąć decyzję, czy będzie nosić habit zakonny, czy też będzie służyć Kościołowi w stroju świeckim. Siostry Opatrzności Bożej, podobnie jak wiele zgromadzeń zakonnych w Kanadzie, w latach 70. zrezygnowały z noszenia habitów. Gdyby więc s. Azenette wybrała habit, byłaby nie tylko najmłodszą, ale również jedyną siostrą w całej kanadyjskiej prowincji noszącą strój zakonny.
RADOŚĆ Z PIERWSZYCH ŚLUBÓW
Ku naszej wielkiej radości i wzruszeniu tak właśnie się stało. Siostra Azenette zaprosiła nas na uroczystość swoich pierwszych ślubów. Jeszcze przed rozpoczęciem Mszy Świętej odbyły się jej obłóczyny. Z wielką radością przyjęła habit, rozpoczynając w widzialny sposób nowy etap swojej zakonnej drogi.
W uroczystości uczestniczyły siostry z naszej wspólnoty, przybyły również siostry i delegatki z różnych stron Ameryki i oczywiście wspólnota siostry Azenette. Był to piękny znak jedności i radości całej rodziny zakonnej.
WIECZYSTE „TAK” BRATA ALDINA
Kilka dni później miałyśmy również łaskę uczestniczyć w uroczystości ślubów wieczystych franciszkanina, br. Aldina. Uroczystość odbyła się w Cochrane, miejscowości oddalonej od nas o około 300 km, gdzie również od czasu do czasu uczestniczymy w rekolekcjach.
Brat Aldin pochodzi z filipińskiej rodziny. Dlatego podczas tej uroczystości mogłyśmy doświadczyć nie tylko prostoty, radości i braterskiej atmosfery synów św. Franciszka, ale także niezwykłej gościnności i serdeczności kultury filipińskiej. Radość z jego ślubów była widoczna w całej wspólnocie i udzielała się wszystkim uczestnikom.
DWA POWOŁANIA – JEDNA WDZIĘCZNOŚĆ
Obie uroczystości były dla nas pięknym doświadczeniem jedności, wdzięczności i radości z daru powołania. Dziękujemy Bogu za siostrę Azenette i brata Aldina, za ich odwagę, wierność i pragnienie oddania całego swojego życia Chrystusowi. Niech Pan prowadzi ich na drogach powołania, a Maryja otacza ich swoją opieką i wyprasza potrzebne łaski.
s.M. Rafała Duraj
