„Trwajcie we Mnie, a Ja w was” (J 15, 4) – te słowa szczególnie mocno wybrzmiały podczas tegorocznego jubileuszu naszych Sióstr, które dziękowały Bogu za dar powołania, łaskę wytrwania oraz lata wiernej służby Bogu i Kościołowi.
WDZIĘCZNOŚĆ ZA DAR POWOŁANIA
Dnia 4 września 2026 roku w kaplicy domu prowincjalnego w Warszawie uroczystymi Nieszporami rozpoczęło się świętowanie Jubileuszu naszych Sióstr. W tym roku za dar powołania i wytrwanie w ślubach zakonnych dziękowały:
60 lat życia zakonnego – s. M. Fidencja Chrustowicz,
50 lat życia zakonnego – s. M. Regina Thomalla,
25 lat życia zakonnego – s. M. Hiacynta Kaźmierczak, przełożona prowincjalna, s. M. Jana Długosz oraz s. M. Szymona Krzemińska.
Uroczystym Nieszporom przewodniczył ks. kapelan Tadeusz Małchawiejczyk SAC.
ZNAK WIERNOŚCI JEZUSOWI
Po homilii siostra wikaria generalna M. Józefa Leyk wręczyła Jubilatkom poświęcone wianki i świece – symbole wierności Jezusowi, światła wiary oraz piękna powołania przeżywanego przez kolejne dziesięciolecia. Po Nieszporach, w refektarzu, siostra M. Józefa wraz z licznie zgromadzonymi Siostrami z Prowincji Warszawskiej złożyły Jubilatkom serdeczne życzenia. Był to czas radości, wdzięczności i wspólnego świętowania, które kontynuowano podczas kolacji we wspólnocie.
PAMIĘĆ O TYCH, KTÓRE POPRZEDZIŁY NAS W DRODZE
Następnego dnia, 5 września, w godzinach porannych została odprawiona Msza Święta w intencji zmarłych Sióstr Jubilatek. Wspólna modlitwa była wyrazem wdzięczności za ich życie i powołanie oraz pamięci o tych, które swoją wiernością pozostawiły świadectwo dla kolejnych pokoleń.
„BEZE MNIE NIC NIE MOŻECIE UCZYNIĆ”
Centralnym wydarzeniem Jubileuszowych Uroczystości była Eucharystia o godz. 11.00, której przewodniczył ks. bp Wojciech Osial, ordynariusz diecezji łowickiej, wraz z sześcioma kapłanami. W homilii Ksiądz Biskup zwrócił szczególną uwagę na prymat osobistej więzi i bliskości z Jezusem w życiu zakonnym. Odwołując się do ewangelicznego obrazu krzewu winnego i latorośli, podkreślił, że życie osoby konsekrowanej nie może być owocne bez głębokiego zakorzenienia w Chrystusie. Latorośl sama z siebie nie może przynosić owocu – czerpie życie z krzewu. Podobnie osoba zakonna czerpie siłę do działania, wzrastania i wiernego trwania w powołaniu z osobistej relacji z Jezusem.
Ksiądz Biskup podkreślił również znaczenie zaufania Jezusowi oraz poddania się Jego oczyszczającej miłości. To właśnie dzięki niej życie może przynosić obfity owoc – zarówno w wymiarze osobistym, jak i dla budowania wspólnoty zakonnej oraz całego Kościoła.
ODNOWIĆ „TAK” WYPOWIEDZIANE JEZUSOWI
Po homilii i wezwaniu Ducha Świętego Siostry Jubilatki odnowiły swoje śluby zakonne. Był to szczególnie wzruszający moment uroczystości – ponowne „TAK” wypowiedziane Jezusowi po 60, 50 i 25 latach życia w Zgromadzeniu. Wierność, która przez lata była naznaczona codzienną modlitwą, pracą, służbą, radościami i trudnościami, po raz kolejny została zawierzona Temu, który powołał.
WDZIĘCZNOŚĆ ZA WSPÓLNOTĘ I OTRZYMANE DOBRO
Na zakończenie Mszy Świętej Siostry Jubilatki podziękowały wszystkim za wspólną modlitwę, obecność i życzliwość oraz za wszelkie dobro, którego doświadczały przez wszystkie lata życia w Zgromadzeniu.
Po Eucharystii Ksiądz Biskup Wojciech wraz z kapłanami, Siostrami oraz zaproszonymi gośćmi udali się na dalsze świętowanie przy wspólnym stole. Była to okazja do radości, rozmów i dzielenia się wdzięcznością za dar wspólnoty.
„PRZYNOŚCIE OBFITY OWOC”
Dziękując Bogu za dar powołania i za życie naszych Sióstr Jubilatek, życzymy, aby umocnione łaską i błogosławieństwem swojego Boskiego Oblubieńca nadal przynosiły obfite owoce miłości. Niech każdy kolejny dzień będzie dla nich okazją do wzrastania w świętości, jeszcze głębszego zjednoczenia z Jezusem oraz wiernej służby dla większej chwały Bożej, dobra Kościoła i Zgromadzenia.
s. M. Gabriela Cieślik
