Czasem chcielibyśmy Bogu oddać jakąś część siebie, a resztę zatrzymać pod własną kontrolą… Powiedzieć: „Panie, tym się zajmij, ale to zostaw mnie.” A Jezus przypomina: jesteś cały Jego.
Pierwsze czytanie: Iz 45, 1. 4–6
Drugie czytanie: 1 Tes 1, 1–5b
Ewangelia: Mt 22, 15–21
15 Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie. 16 Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. 17 Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?» 18 Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy? 19 Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara. 20 On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» 21 Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga».
„Oddajcie Bogu to, co należy do Boga”
Faryzeusze pytają Jezusa o podatek.
Pytanie wydaje się proste, ale w rzeczywistości jest próbą zastawienia pułapki.
Jezus nie wdaje się jednak w ich grę. Bierze monetę i pyta:
„Czyj jest ten obraz i napis?”
Człowiek także nosi obraz.
Nie na monecie, ale w sobie.
Jest w nim obraz Boga.
I może właśnie dlatego słowa Jezusa są dziś czymś więcej niż odpowiedzią na pytanie o podatek.
„Oddajcie Bogu to, co należy do Boga.”
Co więc należy do Boga?
Nie tylko niedzielna modlitwa.
Nie tylko kilka chwil spędzonych w kościele.
Nie tylko to, co nazywamy „życiem duchowym”.
Należy do Niego całe moje życie.
Moje decyzje, relacje, praca, zmęczenie, radość, plany i to, czego jeszcze nie rozumiem.
Czasem chcielibyśmy Bogu oddać jakąś część siebie, a resztę zatrzymać pod własną kontrolą.
Powiedzieć:
„Panie, tym się zajmij, ale to zostaw mnie.”
A Jezus przypomina: jesteś cały Jego.
I nie jest to utrata wolności.
Przeciwnie. To odkrycie, że nie muszę wszystkiego sama dźwigać.
Może więc dziś nie chodzi o to, żeby zrobić dla Boga więcej.
Może chodzi o to, żeby oddać Mu to, co już od dawna próbuję zatrzymać dla siebie.
Panie, skoro noszę w sobie Twój obraz,
naucz mnie żyć tak, aby moje życie było czytelne:
„Ten człowiek należy do Boga”.
s.M. Marietta Polak
