Kilka faktów o Świętym Mikołaju: od młodości wyróżniał się nie tylko pobożnością, ale także wrażliwością na niedolę bliźnich; po śmierci swych rodziców, swoim znacznym majątkiem, chętnie dzielił się z potrzebującymi; w czasie zarazy usługiwał chorym z narażeniem własnego życia; w czasie prześladowań chrześcijan w IV w., wraz z innymi wyznawcami Chrystusa, był więziony za wiarę; uczestniczył w pierwszym soborze powszechnym w Nicei w 325 r.; w Kościele pełnił posługę biskupa. Po bardzo aktywnym, oddanym ubogim, pełnym służby i wiary życiu – zmarł dnia 6 grudnia między rokiem 345 a 352.
Gdy czytamy powyższe fakty o św. Mikołaju, stawiamy sobie pytanie: dlaczego 6 grudnia, we wspomnienie św. Mikołaja, pojawia się na ulicach miast duży krasnal? Czy ma on coś jeszcze wspólnego z świętym biskupem?
Aby nie zacierać istoty jego życia, czyli umiłowania Boga, Kościoła i bliźniego, dzieci w naszych ochronkach – przedszkolach – odwiedza „Święty Gość” w stroju biskupa! Świętych wspominamy, aby nadal nas inspirowali i w pewnym sensie „niepokoili”. Abyśmy nadal oczekiwali i radowali się ze spotkania, dobra, wrażliwości, otrzymanych drobiazgów… A ponieważ wierzymy w świętych obcowanie, wznosimy modlitwę:
Święty Mikołaju, racz być moim opiekunem i przewodnikiem do nieba. Wypraszaj mi światło i dar rady w wątpliwościach, siłę i męstwo w pokusach i przeciwnościach. Kieruj moimi krokami, ręce moje nakłaniaj ku dobrym uczynkom, a serce i wolę zapalaj do miłości Boga i bliźniego. Dopomóż mi, abym do końca wiernie służył Bogu, jak ty mu służyłeś. Amen.
Poniższe kilka slajdów, z różnych naszych ochronek, ukazuje, że SPOTKANIE ZE ŚWIĘTYM – TO PRAWDZIWIE SCZĘŚLIWA CHWILA!!!
