W czasie okupacji sytuacja zgromadzenia różnicowała się w zależności od przynależności państwowej. Siostry podejmowały pracę w szpitalach dla żołnierzy, w tzw. „Reservelazarett”, rezygnując z dotychczasowej działalności wśród dzieci i młodzieży. Kontynuowano także, ,ryzykując aresztowaniem po polskiej stronie zgromadzenia ze względu na okupacyjny zakaz, ambulatoryjną posługę wśród […]
Powrót Polski na mapę Europy po 123 latach zaborów przyniósł radość ale i nowe, nieoczekiwane zmiany. W wyniku politycznych decyzji Śląsk został podzielony na: polski niemiecki i czeski. Tym samym również domy służebniczek znalazły się na terenie 3 państw, pozostawiając dom generalny w Porębie
Po odzyskaniu niepodległości Read More »
Wiadomość o polskim zgromadzeniu dotarła także na tereny Śląska. Inicjatywa sprowadzenia sióstr zrodziła się niemalże równocześnie wśród śląskiego kleru i katolików świeckich, którzy widząc wzmagający się proces germanizacji śląskiego ludu pragnęli widzieć we wspólnocie służebniczek ostoję polskiej tradycji i rodzimej kultury. Pierwszy dom
Do 1861 roku służebniczki pracowały tylko na terenie Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Zaproszenie, aby rozpocząć pracę na terenach innych zaborów wyszła z kręgu ojców jezuitów, którzy objęli służebniczki opieką duchową. Prowincjał Jezuitów zaprosił siostry do pracy we wschodniej Galicji. Dnia 30 listopada
Pod zaborami – wyodrębnienie się gałązi zgromadzenia Read More »
Zgromadzenie Sióstr Służebniczek datuje swój początek na dzień 3 maja 1850 roku. Czasy, w których rodziło się Zgromadzenie to okres zaborów i powstańczej walki o niepodległość. Na terenie zaboru pruskiego z inicjatywy Edmunda Bojanowskiego w poznańskiej wsi Podrzecze, została otworzona pierwsza ochrona dla dzieci,
Początki zgromadzenia Read More »
