Trwając w ciszy, skupieniu i zadumie spróbujmy wejść w tajemnicę najważniejszych dni w roku – świętego Triduum Paschalnego. Męka i śmierć Pana Jezusa rozpoczęła się w Wieczerniku od pierwszego wyznania miłości, Miłości do końca…
Wieczernik, Jezus i apostołowie, modlitwa, posiłek i nagle…. Popatrz na Jezusa, który wstaje, rozbiera szatę, opasuje się prześcieradłem i podchodzi do każdego ucznia…. Podchodzi do Ciebie i…. umywa Ci nogi.
CO DZIEJE SIĘ W TWOIM SERCU? CO DLA CIEBIE OZNACZA TO UMYCIE NÓG?
Papież Benedykt XVI w Wielki Czwartek 2006 r. powiedział: „Bóg nie jest daleki, zbyt odległy i zbyt wielki, aby zajmować się naszymi małymi sprawami. Właśnie dlatego, że jest wielki, może zajmować się także tym, co małe. I właśnie dlatego, że On jest wielki, dusza człowieka, sam człowiek, stworzony do miłości wiecznej, nie jest czymś małym, lecz jest wielki i godny Jego miłości”.
Nic co dzieje się w naszym życiu nie jest zbyt małe i nie ważne dla Boga. On interesuje się nami całkowicie i nie pozostawia nas samych, jeśli to my nie odejdziemy…
Potrzeba tak niewiele – przyjąć miłość Boga i wyznanie tej miłości w taki sposób, w jaki Bóg chce ją okazać. Do tego zaprasza nas Liturgia Wieczerzy Pańskiej.
Jednak nie na tym się ona kończy.
SPÓJRZ CO DZIEJE SIĘ DALEJ….
Jezus znów zasiada do stołu i …. podaje uczniom chleb i wino mówiąc, że to Jego Ciało i Krew… I prosi, by czynili to samo przez kolejne dni, lata, wieki… Byśmy mogli mieć Boga w naszej codzienności, Boga żywego i prawdziwego.
Byśmy mogli się Nim karmić, by był w nas i w naszym życiu obecny. Byśmy mogli Go zanosić innym stając się żywymi tabernakulami….
s.M. Damiana Szmidt
