Tegoroczny maj dla sióstr juniorystek gałęzi śląskiej i wielkopolskiej rozpoczął się w pięknym i historycznym miejscu naszego Zgromadzenia – w Jaszkowie, gdzie przybyły wraz z wychowawczyniami: s.M. Amatą Ekert i s. Rut Szymanowską, na dni skupienia. Na rozpoczęcie sprawowana była Msza św. za wszystkie cztery nasze Zgromadzenia.
Na wzór Maryi…
Myślą przewodnią i tematem naszego skupienia była „Tożsamość służebniczki Maryi”. Wspólnie zastanawiałyśmy się, jakie cechy powinna posiadać służebniczka i jak powinna być blisko Maryi w swojej codzienności. Na spotkaniu z s.M. Amatą miałyśmy okazję zobaczyć, jak u Maryi kształtowały się konkretne postawy: wiary, ufności, pokory i całkowitego zawierzenia. Zobaczyłyśmy, jak wychowanie, bliska relacja z Bogiem i wiele innych czynników ma wpływ na postawę życia.
… i Edmunda
Pochyliłyśmy się także nad postawą naszego Ojca Założyciela – bł. Edmunda Bojanowskiego. Spotkanie „Cichy Apostoł Bożej Miłości”, które przygotowała dla nas s. Rut, jeszcze bardziej skłoniło nas do zatrzymania się nad tym, w jaki sposób bł. Edmund przeżywał swoją codzienność. Doświadczyłyśmy, że w cichości i prostocie można czynić niezwykłe dzieła. Także samo miejsce skłaniało nas do zatrzymania się nad Dziennikiem, Korespondencją czy innymi książkami na temat życia naszego Założyciela. Niedaleki cmentarz, który odwiedzałyśmy, przywiódł na myśl nasze poprzedniczki. Czytałyśmy ich nekrologi, próbując wyobraźnią wrócić do ich życia.
Rocznica
Nasze dni skupienia dobiegły końca 3 maja, a więc w rocznicę założenia naszego Zgromadzenia. W południe dołączyły do nas Siostry naszego Zgromadzenia: s.M. Lucia z Kanady wraz z s.M. Ewencją, s.M. Miriam z siostrą regionalną M. Aleksją Skuchą z Kamerunu oraz s.M. Laureta, która służyła jako przewodnik na szlaku bł. Edmunda. Razem spędziłyśmy popołudnie, które zakończyłyśmy wspólną modlitwą za nasze zmarłe siostry, dzielne pionierki Zgromadzenia.
W tym roku przeżywamy 170. rocznicę otwarcia pierwszego nowicjatu dla Służebniczek w Jaszkowie. Mamy w sobie ogromną wdzięczność za historię, która doprowadziła nas do chwili obecnej i ogromną radość, że właśnie w tym roku nasze skupienie odbyło się w tym miejscu.
Z „duchem” Edmunda
Był to niezwykły czas spędzony z „duchem” Edmunda i pogłębianiem ducha maryjności. Nie zabrakło także spacerów, rozmów czy innych elementów rekreacyjnych. Doświadczyłyśmy jedności w różnorodności.
Jesteśmy wdzięczne za ten czas zarówno samemu Bogu, jak i Zgromadzeniu – naszym Przełożonym i naszym Siostrom.
s.M. Antonina Lemierz
